راهنمای کامل خرید ولوم یدکی ماشین لباسشویی + نکات تخصصی که باید بدانید

۱ بازديد

خرابی ولوم ماشین لباسشویی یکی از مشکلات رایجی است که می‌تواند کل فرآیند شستشو را مختل کند. از آنجا که ولوم وظیفه انتخاب و انتقال فرمان برنامه شستشو به برد یا تایمر دستگاه را بر عهده دارد، هرگونه ایراد در آن می‌تواند باعث انتخاب اشتباه برنامه، روشن نشدن دستگاه، گیر کردن روی یک حالت خاص یا حتی عدم پاسخگویی کامل پنل شود. در چنین شرایطی معمولاً تعویض ولوم راه‌حل نهایی است. اما خرید ولوم یدکی اگر بدون دقت انجام شود، می‌تواند منجر به ناسازگاری، خرابی مجدد یا حتی آسیب به برد دستگاه شود. در این مقاله به‌صورت تخصصی بررسی می‌کنیم هنگام خرید ولوم ماشین لباسشویی باید به چه نکاتی توجه کرد.


۱. تطابق دقیق با مدل و سری ساخت دستگاه

مهم‌ترین نکته هنگام خرید ولوم یدکی، تطابق کامل با مدل دقیق ماشین لباسشویی است. بسیاری از کاربران تصور می‌کنند اگر برند دستگاه یکسان باشد، تمام قطعات آن مشابه‌اند؛ در حالی که حتی در یک برند مشخص مانند ال‌جی، سامسونگ، بوش یا پاکشوما، مدل‌های مختلف از انکودر یا سلکتورهای متفاوت استفاده می‌کنند.

برای انتخاب دقیق باید موارد زیر بررسی شود:

  • مدل کامل درج‌شده روی برچسب پشت یا کنار دستگاه
  • شماره سریال
  • سال تولید یا سری ساخت
  • نوع پنل (کاملاً مکانیکی، نیمه دیجیتال یا تمام دیجیتال)

برخی ولوم‌ها از نظر ظاهری مشابه‌اند اما از نظر داخلی تعداد پین‌ها، ساختار کنتاکت یا نوع سیگنال خروجی متفاوت دارند. نصب اشتباه ممکن است باعث اختلال در عملکرد برد شود.


۲. تفاوت بین ولوم مکانیکی و انکودر دیجیتال

در ماشین‌های لباسشویی قدیمی‌تر، ولوم مستقیماً به یک تایمر یا سلکتور مکانیکی چندحالته متصل است. این نوع ولوم دارای کنتاکت‌های فیزیکی است که با چرخش، مدارهای مختلف را فعال می‌کند.

اما در مدل‌های جدید، ولوم در واقع یک انکودر چرخشی الکترونیکی است. این قطعه هنگام چرخش، پالس‌هایی به برد ارسال می‌کند و برد بر اساس آن‌ها برنامه را تغییر می‌دهد.

این دو نوع قطعه:

  • از نظر عملکرد کاملاً متفاوت‌اند
  • قابل جایگزینی با یکدیگر نیستند
  • قیمت و حساسیت متفاوتی دارند

بنابراین قبل از خرید باید مشخص شود دستگاه شما از کدام نوع استفاده می‌کند.


۳. توجه به تعداد پایه‌ها (پین‌ها) و نوع سوکت

یکی از مهم‌ترین مشخصات فنی ولوم یدکی، تعداد پایه‌ها یا پین‌های اتصال است. در مدل‌های انکودری معمولاً ۳، ۵ یا ۶ پین دیده می‌شود. در مدل‌های مکانیکی ممکن است تعداد ترمینال‌ها بیشتر باشد.

حتی اگر قطعه از نظر ظاهری یکسان باشد، تفاوت در آرایش پایه‌ها می‌تواند باعث عملکرد نادرست شود. توصیه می‌شود:

  • قبل از خرید، از قطعه قدیمی عکس بگیرید
  • تعداد پین‌ها را بشمارید
  • محل قرارگیری خارهای پلاستیکی یا قفل‌ها را بررسی کنید

این جزئیات کوچک از اشتباه در خرید جلوگیری می‌کند.


۴. کیفیت ساخت و تفاوت قطعه اصلی با غیراصلی

در بازار قطعات یدکی، معمولاً دو نوع قطعه وجود دارد:

  1. قطعات اصلی (اورجینال یا OEM)
  2. قطعات طرح یا متفرقه

ولوم‌های بی‌کیفیت معمولاً از پلاستیک ضعیف ساخته می‌شوند، محور آن‌ها به‌سرعت هرز می‌شود یا کنتاکت‌های داخلی عمر کوتاهی دارند. در مدل‌های دیجیتال، انکودرهای بی‌کیفیت ممکن است پالس‌های ناپایدار ارسال کنند که باعث پرش برنامه روی نمایشگر می‌شود.

اگرچه قطعه اصلی قیمت بالاتری دارد، اما:

  • عمر طولانی‌تر دارد
  • دقت عملکرد بهتری دارد
  • ریسک آسیب به برد را کاهش می‌دهد

در قطعات حساس الکترونیکی، صرفه‌جویی بیش از حد معمولاً به هزینه‌های بیشتر در آینده منجر می‌شود.


۵. بررسی کامل مجموعه ولوم (فقط دستگیره یا کل یونیت؟)

در برخی موارد فقط دستگیره پلاستیکی بیرونی شکسته است و مکانیزم داخلی سالم است. در این حالت نیاز به تعویض کل مجموعه نیست.

اما اگر مشکل شامل موارد زیر باشد:

  • پرش برنامه
  • گیر کردن ولوم
  • نچرخیدن نرم
  • عدم تغییر برنامه

احتمالاً باید کل یونیت انکودر یا سلکتور تعویض شود، نه فقط قاب بیرونی.

تشخیص صحیح این موضوع باعث جلوگیری از خرید اشتباه می‌شود.


۶. اهمیت نصب صحیح پس از خرید

حتی بهترین ولوم نیز در صورت نصب نادرست می‌تواند مشکل‌ساز شود. هنگام نصب باید:

  • برق دستگاه کاملاً قطع شود
  • سوکت‌ها به‌درستی و بدون فشار اضافی متصل شوند
  • ولوم در موقعیت صفر یا حالت پیش‌فرض تنظیم شود
  • قبل از بستن کامل پنل، تست عملکرد انجام شود

در مدل‌های دیجیتال، گاهی پس از تعویض قطعه نیاز به ریست دستگاه وجود دارد.


۷. چه زمانی به تعمیرکار مراجعه کنیم؟

اگر مشکل از برد الکترونیکی باشد و نه از خود ولوم، تعویض قطعه جدید هیچ کمکی نخواهد کرد. نشانه‌هایی که احتمال خرابی برد را نشان می‌دهد عبارت‌اند از:

  • ثابت ماندن دستگاه روی یک برنامه
  • عدم نمایش صحیح روی صفحه
  • ریست شدن ناگهانی دستگاه
  • عدم پاسخ کامل پنل

در چنین شرایطی بهتر است ابتدا عیب‌یابی تخصصی انجام شود.


جمع‌بندی

خرید ولوم یدکی ماشین لباسشویی فرآیندی ساده به نظر می‌رسد، اما در واقع نیازمند دقت فنی بالاست. تطابق دقیق مدل، توجه به نوع مکانیکی یا دیجیتال بودن، بررسی تعداد پایه‌ها، کیفیت ساخت و نصب اصولی از مهم‌ترین عواملی هستند که باید مدنظر قرار گیرند.

انتخاب صحیح قطعه یدکی نه‌تنها باعث بازگشت عملکرد دقیق دستگاه می‌شود، بلکه از آسیب‌های احتمالی به برد الکترونیکی و هزینه‌های اضافی جلوگیری می‌کند. اگر در انتخاب قطعه تردید دارید، مشورت با فروشنده تخصصی یا تکنسین تعمیرات بهترین تصمیم خواهد بود. برای ولوم ماشین لباسشویی اینجا کلیک کنید.

روایت یک صنعت از دل بحران؛ آینده فولاد ایران پس از جنگ

۰ بازديد
گفت‌وگو با جواد قربانی، کارآفرین صنعت استیل و بنیان‌گذار تایتان:
روایت یک صنعت از دل بحران؛ آینده فولاد ایران پس از جنگ

صنعت فولاد و به‌ویژه بازار استنلس استیل را می‌توان یکی از شریان‌های حیاتی اقتصاد صنعتی ایران دانست؛ صنعتی که از ساخت تجهیزات زیرساختی و صنایع نفت و گاز گرفته تا تولیدات غذایی، پزشکی و خودروسازی، به آن وابسته‌اند. با این حال، تنش‌های نظامی ماه‌های اخیر و اختلال در مسیرهای تجاری، این صنعت را با چالش‌هایی روبه‌رو کرده است. کاهش دسترسی به برخی گریدهای خاص، افزایش هزینه‌های لجستیکی، نوسانات ارزی و دشواری‌های نقل‌وانتقال مالی، فضای فعالیت را پیچیده‌تر از گذشته کرده است. در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است که صنعت فولاد ایران در دوره پس از جنگ در چه وضعیتی قرار دارد و چگونه می‌تواند از این بحران عبور کند. جواد قربانی معتقد است عبور از بحران برای این صنعت نه‌تنها ممکن، بلکه می‌تواند به نقطه‌ای برای بازتعریف ساختارها و تقویت مزیت‌های رقابتی تبدیل شود.

وضعیت کلی صنعت فولاد و استیل ایران را در دوره پس از جنگ چگونه ارزیابی می‌کنید؟

اگر بخواهم واقع‌بینانه صحبت کنم، صنعت فولاد ایران از بحران‌های اخیر آسیب دیده، اما متوقف نشده است. ما با افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، محدودیت در دسترسی به برخی بازارهای تأمین، نوسانات شدید ارزی و اختلال در نقل‌وانتقال مالی مواجه بوده‌ایم. این عوامل فشار مضاعفی به فعالان این حوزه وارد کرده است. با این حال، نکته مهم این است که زیرساخت‌های تولید فولاد در کشور همچنان فعال‌اند و ظرفیت‌های قابل توجهی وجود دارد. در حوزه استنلس استیل که وابستگی بیشتری به واردات دارد، فشارها بیشتر بوده، اما همین فشارها باعث شده بسیاری از شرکت‌ها به سمت حرفه‌ای‌تر شدن و مدیریت ریسک حرکت کنند.

بزرگ‌ترین چالش صنعت استیل و فولاد در حال حاضر چیست؟

به نظر من سه چالش اصلی وجود دارد. نخست، بی‌ثباتی در تأمین و قیمت‌گذاری مواد اولیه که ناشی از نوسانات ارزی و محدودیت‌های تجاری است. دوم، دشواری‌های لجستیکی و افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل که بر قیمت نهایی محصولات اثر مستقیم می‌گذارد. سوم، نبود یک استراتژی منسجم صنعتی برای دوره پس از جنگ. صنعت فولاد یک صنعت بلندمدت است. تصمیم‌گیری در این حوزه باید با افق‌های چندساله انجام شود. اگر فعالان اقتصادی هر روز با مقررات و سیاست‌های متغیر روبه‌رو باشند، امکان برنامه‌ریزی پایدار از بین می‌رود.

بازار استنلس استیل به دلیل وابستگی به واردات چه شرایطی دارد؟

استنلس استیل در بسیاری از گریدها در داخل کشور تولید نمی‌شود و تأمین آن از طریق بازارهای خارجی صورت می‌پذیرد. در دوره جنگ و پس از آن، دسترسی به برخی منابع تأمین سخت‌تر شد و هزینه‌ها افزایش یافت. اما این وضعیت یک پیام روشن هم داشت؛ اینکه باید زنجیره تأمین را متنوع کرد و صرفاً به یک یا دو مسیر اکتفا نکرد. شرکت‌هایی که شبکه تأمین گسترده‌تر و روابط بین‌المللی متنوع‌تری داشتند، آسیب کمتری دیدند. به نظر من آینده این بازار به سمت تأمین تخصصی و مدیریت حرفه‌ای‌تر ریسک حرکت خواهد کرد. بحران‌ها اگرچه پرهزینه‌اند، اما نقاط ضعف را آشکار می‌کنند. در سال‌های اخیر مشخص شد که بازرگانی سنتی دیگر پاسخگوی پیچیدگی‌های بازار فولاد نیست. ما نیاز به سازمان‌های تخصصی داریم که بتوانند تحلیل بازار انجام دهند، موجودی انبار را هوشمندانه مدیریت کنند و برای سناریوهای مختلف برنامه داشته باشند. در واقع، صنعت فولاد پس از جنگ باید از حالت واکنشی خارج شود و به سمت رویکرد پیش‌نگرانه حرکت کند. این یعنی استفاده از داده، تحلیل روندهای جهانی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های لجستیکی و مالی.

 

 

برای عبور از چالش‌های فعلی چه اقداماتی در سطح کلان ضروری است؟

در سطح کلان، ثبات در سیاست‌های ارزی و تجاری بسیار مهم است. فعالان این صنعت باید بدانند با چه چارچوبی مواجه‌اند. همچنین تسهیل فرآیندهای واردات مواد اولیه و تجهیزات تخصصی می‌تواند فشار را کاهش دهد. از سوی دیگر، توسعه همکاری‌های منطقه‌ای می‌تواند نقش مهمی ایفا کند. ایران از نظر جغرافیایی در موقعیتی قرار دارد که می‌تواند به هاب تأمین فولاد در منطقه تبدیل شود، به شرط آنکه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و تعاملات تجاری تقویت شود.

در سطح بنگاه‌های اقتصادی چه تغییر رویکردی لازم است؟

در سطح بنگاه، مهم‌ترین موضوع سازمان‌سازی و مدیریت حرفه‌ای است. شرکت‌ها باید از مدل‌های فردمحور فاصله بگیرند و ساختارهای شفاف و قابل اتکا ایجاد کنند. مدیریت ریسک، تنوع‌بخشی به منابع تأمین، ایجاد ذخایر استراتژیک و ارائه خدمات ارزش‌افزوده به مشتریان از جمله اقداماتی است که می‌تواند تاب‌آوری را افزایش دهد. تأمین تخصصی آینده این صنعت است. یعنی صرفاً فروش کالا کافی نیست؛ باید نیاز صنعتی مشتری را شناخت و متریال متناسب با کاربرد او را تأمین کرد.

نقش فناوری و نوآوری را در آینده صنعت فولاد ایران چگونه می‌بینید؟

فناوری در دو سطح اهمیت دارد. نخست در سطح تولید، که می‌تواند بهره‌وری و کیفیت را افزایش دهد. دوم در سطح بازرگانی و زنجیره تأمین، که با استفاده از سامانه‌های هوشمند می‌توان مدیریت موجودی، پیش‌بینی تقاضا و کنترل ریسک را بهبود داد. اگر صنعت فولاد ایران بخواهد در دوره پس از جنگ، رقابتی باقی بماند، باید به سمت دیجیتالی شدن و استفاده از ابزارهای تحلیلی حرکت کند. بازار جهانی فولاد بسیار رقابتی است و بدون ارتقای بهره‌وری نمی‌توان در آن جایگاه مناسبی داشت.

چشم‌انداز پنج سال آینده صنعت فولاد و استیل ایران را چگونه می‌بینید؟

من معتقدم اگر ثبات نسبی در سیاست‌های اقتصادی برقرار شود، صنعت فولاد می‌تواند یکی از پیشران‌های رشد اقتصادی کشور باشد. تقاضای داخلی همچنان وجود دارد و پروژه‌های زیرساختی و صنعتی نیازمند فولاد و استیل هستند. در حوزه استنلس استیل نیز رشد صنایع غذایی، دارویی و تجهیزات صنعتی تقاضا را افزایش خواهد داد. بنابراین بازار بالقوه وجود دارد. مسئله اصلی این است که آیا می‌توانیم از این ظرفیت به شکل سازمان‌یافته و حرفه‌ای استفاده کنیم یا خیر. به نظر من روایت صنعت فولاد ایران پس از جنگ، روایت یک صنعت آسیب‌دیده اما ایستاده است؛ صنعتی که اگر اصلاحات ساختاری را جدی بگیرد، می‌تواند از دل بحران، قدرتمندتر از گذشته بیرون بیاید. اما فراموش نکنیم که همه این موارد متکی به این است که ما در سطح کلان سیاسی و اقتصادی کشور شاهد تغییرات بزرگی باشیم که حداقل ثبات را برای فعالیت اقتصادی برای فعالان صنعت و بازرگانی رقم بزند.

زبانه درب لباسشویی چیست و چرا قطعه‌ای حیاتی محسوب می‌شود؟

۰ بازديد

در ساختار ماشین لباسشویی، برخی قطعات با وجود اندازه کوچک، نقشی کلیدی در عملکرد ایمن و صحیح دستگاه دارند. زبانه درب لباسشویی یکی از همین قطعات است. این قطعه در لبه درب قرار دارد و هنگام بسته شدن، وارد محفظه مخصوص خود در بدنه دستگاه می‌شود تا فرآیند قفل شدن فعال گردد. بدون عملکرد صحیح زبانه، سیستم قفل ایمنی قادر به تشخیص بسته بودن درب نخواهد بود و دستگاه اجازه شروع شستشو را صادر نمی‌کند.

زبانه در واقع یک رابط مکانیکی میان درب و سیستم قفل است. زمانی که کاربر درب را می‌بندد، زبانه در محل تعیین‌شده قرار می‌گیرد و سیگنال مکانیکی یا الکترومکانیکی بسته بودن درب را فعال می‌کند. این فرآیند ساده اما دقیق، تضمین می‌کند که دستگاه فقط در شرایط ایمن شروع به کار کند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های زبانه، دقت ابعادی آن است. این قطعه باید دقیقاً مطابق با طراحی محفظه قفل ساخته شده باشد. حتی اختلاف جزئی در طول یا ضخامت آن می‌تواند باعث شود درب به درستی قفل نشود یا دستگاه خطای «درب باز است» نمایش دهد. به همین دلیل در تولید این قطعه، تلرانس‌های مهندسی اهمیت زیادی دارند.

از نظر متریال، زبانه معمولاً از پلاستیک‌های مهندسی مقاوم یا ترکیبات پلیمری تقویت‌شده ساخته می‌شود. این مواد باید هم سبک باشند و هم توان تحمل تنش‌های تکراری ناشی از باز و بسته شدن روزانه درب را داشته باشند. در برخی مدل‌ها، برای افزایش دوام، از ترکیبات مقاوم‌تر در نقاط تماس استفاده می‌شود.

نقش ایمنی زبانه نیز بسیار مهم است. در طول چرخه شستشو، مخصوصاً در دورهای بالای چرخش، باز شدن درب می‌تواند خطرناک باشد. سیستم قفل تنها زمانی فعال می‌شود که زبانه به درستی در محل خود قرار گرفته باشد. بنابراین این قطعه بخشی از سیستم ایمنی چندمرحله‌ای ماشین لباسشویی محسوب می‌شود.

یکی از مشکلات رایج مربوط به زبانه، شکستگی یا ساییدگی آن در اثر استفاده طولانی‌مدت است. اگر کاربر درب را با ضربه ببندد یا هنگام فعال بودن قفل، تلاش کند درب را با فشار باز کند، فشار اضافی به زبانه وارد می‌شود. این تنش‌ها در طول زمان می‌توانند باعث ترک خوردن یا تغییر شکل قطعه شوند.

از دیدگاه تعمیراتی، زبانه جزو قطعاتی است که در صورت خرابی معمولاً تعویض می‌شود نه تعمیر. هزینه پایین و فرآیند نسبتاً ساده تعویض، باعث شده این قطعه در بازار قطعات یدکی تقاضای ثابتی داشته باشد.

در نهایت باید گفت زبانه درب لباسشویی اگرچه کوچک است، اما عملکرد آن مستقیماً بر ایمنی، شروع به کار دستگاه و تجربه کاربری تأثیر می‌گذارد. سلامت این قطعه تضمین می‌کند که ماشین لباسشویی در شرایط ایمن و استاندارد فعالیت کند. برای زبانه درب لباسشویی اینجا کلیک کنید.

مصرف روزانه کولرهای آبی؛ معادل پر شدن 3 هزار استخر المپیک

۰ بازديد

بر اساس آمارهای موجود، هر کولر آبی در شبانه‌روز به طور متوسط حدود ۴۰۰ لیتر آب مصرف می‌کند و مجموع مصرف آب کولرهای آبی کشور در هر شبانه‌روز معادل پر کردن بیش از ۳ هزار استخر شنای المپیکی است.

 

به گزارش ایسنا، هم‌زمان با افزایش دمای هوا، استفاده از وسایل سرمایشی در کشور روند صعودی به خود می‌گیرد. طبق اعلام وزارت نیرو، آمارها نشان می‌دهد تنها در شهر تهران، حدود ۳ میلیون کولر آبی به کار می‌افتد.

 بر اساس این گزارش، کولرهای آبی هنگام استفاده، هر کدام به اندازه چندین فرد از افراد خانواده آب مصرف می‌کنند. در ایام گرم سال، کولرهای آبی روزانه به طور متوسط حدود ۴۰۰ لیتر آب در هر شبانه‌روز مصرف می‌کنند.

با در نظر گرفتن متوسط مصرف ۴۰۰ لیتری برای هر کولر آبی و با فرض فعالیت حدود ۲۰ میلیون کولر آبی در سراسر کشور، مجموع مصرف آب آنها در شبانه‌روز به رقم ۸ میلیارد لیتر می‌رسد. این حجم عظیم آب معادل پر کردن ۳,۲۰۰ استخر شنای المپیکی (هر استخر ۲.۵ میلیون لیتری) در هر شبانه‌روز است.

 بنا بر این گزارش، برای درک بهتر این عدد، توجه به این نکته ضروری است که این میزان مصرف، تنها برای یک روز از روزهای گرم سال محاسبه شده و با ضرب در تعداد روزهای گرم، ارقام نجومی‌تری به دست می‌آید.

 بر اساس این گزارش، هدررفت آب تنها محدود به کولرها نیست. یک شیر آب که تنها حدود ۶۰ قطره در دقیقه نشتی داشته باشد، در ۲۴ ساعت ۲۰ لیتر و در یک ماه ۶۰۰ لیتر آب را هدر می‌دهد؛ یعنی معادل ۱,۲۰۰ بطری نیم‌لیتری آب. متأسفانه بسیاری از شهروندان نسبت به چنین نشتی‌هایی بی‌تفاوت هستند. هدررفت ناشی از تنها ۱۰۰ شیر آب معیوب می‌تواند آب مورد نیاز حدود ۱۲۰ هزار نفر را تحت‌تأثیر قرار دهد؛ این جمعیت، ظرفیتی معادل ورزشگاه آزادی با حداکثر گنجایش را در بر می‌گیرد.

 این گزارش می‌افزاید یکی از مصارف نادرست و پرمصرف آب شرب در کشور، شستشوی حیاط منازل با استفاده از شلنگ است. هر بار شستشوی یک حیاط ۱۲ متری، حدود ۷۰ لیتر آب شرب مصرف می‌کند. اگر فرض شود هر خانوار ماهیانه یک بار اقدام به شستشوی حیاط کند، سالانه ۸۴۰ لیتر آب شرب تنها برای این کار مصرف می‌شود.

بنا بر این گزارش، با احتساب حدود ۲۵ میلیون خانوار در کشور، سالانه حدود ۲۱ میلیارد لیتر آب شرب صرف شستشوی حیاط منازل می‌شود. این حجم عظیم آب معادل پر کردن ۸,۴۰۰ استخر شنای المپیکی در سال است.

بر اساس این گزارش، شستشوی ماشین با استفاده از شلنگ و آب شرب، یکی دیگر از الگوهای نادرست مصرف آب در کشور است. هر بار شستشوی یک خودرو با شلنگ حدود ۲۴۰ لیتر آب شرب مصرف می‌کند. در حالی که در کارواش‌های مجهز به سیستم بازیافت آب، این میزان به کمتر از ۵۰ لیتر کاهش می‌یابد.

این گزارش می‌افزاید بر اساس آمارها، روزانه حدود ۸ میلیون خودرو در کشور با استفاده از شلنگ و آب شرب شسته می‌شوند. با احتساب مصرف ۲۴۰ لیتری برای هر بار شستشو، مجموع آب مصرفی روزانه به ۱.۹۲ میلیارد لیتر می‌رسد که معادل پر کردن ۷۶۸ استخر شنای المپیکی در هر روز است. این رقم در مقیاس سالانه (با فرض ۹۰ روز گرم در سال) به ۱۷۲.۸ میلیارد لیتر می‌رسد که معادل پر کردن ۶۹,۱۲۰ استخر شنای المپیکی در سال است.

 بنا بر این گزارش، برای کاهش مصرف آب کولرهای آبی و جلوگیری از هدررفت منابع، انجام اقدامات همچون استفاده از سایهبان برای کولرهای آبی (قرار گرفتن کولر در معرض نور مستقیم خورشید، تبخیر آب را تسریع کرده و مصرف آب را افزایش می‌دهد)، انجام سرویس‌های دوره‌ای پیش از شروع فصل گرما، تعویض پوشال‌ها در زمان مناسب و تمیز کردن توری پمپ آب، تنظیم شناور کولر و جرم‌گیری شلنگ‌های آب‌رسان و تراز کردن کولر و استفاده از پوشال مناسب توصیه می‌شود.

همچنین رفع نشتی شیرها و سرویس‌های بهداشتی می‌تواند نقش مهمی در کاهش هدررفت آب ایفا کند؛ چراکه یک سرویس بهداشتی فرنگی دچار هدررفت، می‌تواند روزانه ۷۰۰ تا هزار لیتر آب شرب را هدر دهد. علاوه بر این، خودداری از شستشوی حیاط و ماشین با آب شرب و استفاده از آب بازیافتی یا تی و سطل، گامی مؤثر در جهت حفظ منابع آبی کشور خواهد بود.